[hlnx1]

Antrenman kitaplarının klasik grafiği: yüklenme, yorgunluk, toparlanma ve sonra başlangıç seviyesinin üstüne çıkış. Süperkompanzasyon fikri öğretici, ama gerçeğin basitleştirilmiş bir hali.

• Model, tek bir seanstan sonra performansın önce düşüp sonra başlangıcın üstüne çıktığını varsayıyor
• Gerçekte farklı uyumlar farklı hızlarda gelişiyor: kas glikojeni günler içinde, mitokondri ve kılcal damar artışı haftalar içinde
• Bir sonraki seansı “tam zirveye” denk getirmek pratikte ölçülemiyor; zaten çoğu antrenman tam toparlanmadan yapılıyor
• Yine de ana mesaj doğru: uyum dinlenme sırasında oluşuyor, yük ile toparlanma birlikte planlanmalı

Ayrıntılı yazı: Antrenman yükü ve adaptasyon: süperkompanzasyon modeli.

Sizce bu model antrenman planlamasında hâlâ işe yarıyor mu?

[hlnx1]

Glikojen, modelin en iyi işlediği örnek. Uzun bir koşudan sonra yeterli karbonhidratla glikojen depoları birkaç gün içinde başlangıcın üstüne çıkabiliyor. Karbonhidrat yüklemesinin mantığı da buradan geliyor. Ama bu durumu tüm antrenman uyumlarına genellemek fazla iyimser.

[Yazar]

Yazılar