[hlnx1]

Bir maçta onlarca sıçrama ve iniş oluyor. Diz ve ayak bileği sakatlıklarının önemli bir kısmı temasla değil, iniş ya da ani duruş sırasında oluyor. Bu yüzden iniş, öğretilebilen bir beceri olarak ele alınmalı.

• Yumuşak iniş: ayak ucu ve orta ayakla karşılayıp topuğa yaymak, kalça ve dizden bükülerek kuvveti emmek
• Dizin içe çökmesi (dizlerin birbirine yaklaşması) riskli bir örüntü olarak kabul ediliyor; diz, ayak ucuyla aynı hizada kalmalı
• Mümkünse iki ayakla inmek, tek ayak inişleri ise kontrollü olarak ayrıca çalışmak
• Önleyici ısınma programları (iniş, denge, kuvvet içeren 10-15 dakikalık rutinler) özellikle genç ve kadın oyuncularda ön çapraz bağ riskini azaltabiliyor

Ayrıntılı yazı: ön çapraz bağ sakatlığı, neden yırtılır ve nasıl korunulur.

Takımınızda iniş tekniği ısınmanın bir parçası mı, yoksa sadece sakatlıktan sonra mı akla geliyor?

[hlnx1]

Basit bir ilerleme: önce kutudan aşağı adım atıp iki ayakla inip durmak (sadece iniş, sıçrama yok). Sonra yerinde sıçrayıp sessizce inmek. Sonra öne, yana sıçrayıp inmek. En son tek ayak ve top alma ya da itilme gibi dikkat dağıtıcı unsurlar.

İnişin sesi iyi bir geri bildirim: ne kadar sessizse kuvvet o kadar iyi emiliyor.

[Yazar]

Yazılar