Yokuşlu bir parkurda her kilometreyi aynı tempoda koşmaya çalışmak, yokuş yukarı bölümlerde gereksiz yüksek bir efor demek. Çoğu durumda daha iyi strateji, eforu görece sabit tutmak.
Yokuş yukarı tempoyu korumak, enerji maliyetini belirgin şekilde artırır ve yorgunluk birikir
İnişlerde kazanılan zaman, yokuşlarda kaybedileni genellikle tam olarak telafi etmez
Yokuş yukarı kısa ve hızlı adımlar, dik gövde ve aktif kol hareketi verimliliği artırabilir
Yokuş bitiminde düz bölüme geçerken tempoya hızla dönmek, kazanç sağlamanın en kolay noktası
Yarıştan önce parkur profilini incelemek, hangi bölümlerde zaman kaybedeceğinizi önceden kabullenmeyi sağlar
Pratik bir yaklaşım: hedef ortalama tempoyu belirleyin, sonra parkur profiline göre her bölümün beklenen temposunu ayarlayın. Yokuşlarda birkaç saniye ile 15-20 saniye arası daha yavaş, inişlerde biraz daha hızlı.
Bu planı yarış öncesi bir karta yazmak ya da saatinize eklemek, yarışta paniği önler.