Paolo Banchero ve Elit Bir Forvetin Genç Power Forvet Kuvvet Gelişimi

Sporcu — Bir Paragrafta

Paolo Napoleon James Banchero (d. 2002-11-12, Seattle, Washington, ABD), Orlando Magic’in forveti ve baba mirası yoluyla İtalya millî takımının bir üyesidir; bu seride ABD’de doğduğu ve gelişim yolunun ABD odaklı olması nedeniyle Amerikalı olarak tanımlanmaktadır. 2.08 m boy ve ~113 kg ağırlık ile, ligdeki yirmi iki yaşındaki görünür imzası, genellikle bir kadrodaki birden fazla daha yaşlı oyuncuya dağıtılmış olan kütle, hareketlilik ve yaratım sorumluluğunun nadir bir kombinasyonu olan ağır bir power forvet antropometrisini taşır. Spor bilimi için ilginç olan tek bir oyun değil, altında yatan çok-yıllık yörüngedir — elit genç bir büyük-forvetin, aynı antrenmanın sessizce aşındırabileceği eklem sağlığını kaybetmeden geç-ergen-profesyonel geçişi boyunca kuvveti, yağsız kütleyi ve hareketliliği nasıl geliştirmeye devam etmesi gerektiğidir. Bu hikâyenin altındaki değişken genç power-forvet kuvvet gelişimidir — 22 yaşındaki bir büyük forvetin, hareket kalitesini korurken sürdürülebilir kuvvet eklemek için uzun bir yarışma takvimi boyunca direnç-antrenmanı uyaranını nasıl katmanlandırdığıdır.

Fizyoloji — Genç power-forvet kuvvet gelişimi gerçekte ne talep eder?

Kuvvet, takım sporunda atletik kapasitenin diğer hemen her ifadesinin altındaki temel kaynaktır — sprint mekaniği, dikey sıçrama, yön değiştirme ve temas toleransı hepsi ondan beslenir — ve Suchomel, Nimphius ve Stone’un derlemesi operasyonel okumayı açıkça yaptı: daha yüksek maksimal kuvvet rezervine sahip sporcular, çoğu çalışılmış popülasyonda daha yüksek kuvvet gelişim hızı, daha yüksek göreli güç ve daha düşük yaralanma oranları sergiler ve etki, kuvvet eğrilerinin hâlâ gelişim tarafında olan sporcularda yoğunlaşır [4]. 22 yaşındaki bir power forvet için eğri tam orada bulunur.

Cormie, McGuigan ve Newton’un maksimal nöromusküler güç çerçevesi hız katmanını ekler: temasa karşı koruyan aynı kuvvet, rekabetçi hücumun gerektirdiği kuvvet gelişim hızını da üretir ve ikisi erken gelişim yıllarında çatışma içinde değildir — mantıklı programlanmış ağır kuvvet antrenmanı her ikisini de aynı anda yükseltir ve hız-eğilimli periyotlanmış ayarlamayı sonraya bırakır [2]. Wisløff’un maksimal squat kuvveti ile alt-uzuv çıktısı arasındaki klasik korelasyonu noktayı başka bir açıdan pekiştirir: göreli kuvvet (vücut kütlesinin kilogramı başına kuvvet), sıçrama ve sprint çıktılarındaki performans varyansının çoğunu öngören ayırıcıdır ve bu, ağır genç bir forvet için kuvvet-gelişim planının, göreli kuvvetin yükselmeye devam etmesi için mutlak kuvveti vücut kütlesinden daha hızlı eklemesi gerektiği anlamına gelir [1].

Aynı yörüngenin vücut kompozisyonu ayağı önemsiz değildir. Stølen ve arkadaşlarının daha geniş fizyoloji çerçevesi bize, takım sporu sporcularının bir vücut kompozisyonu zarfı içinde çalıştığını hatırlatır — yağ kütlesini kontrol etmeden yağsız kütle eklemek her göreli-çıktı ölçüsünü körleştirir ve yirmili yaşların başındaki gelişim penceresi, bu alışkanlıkların antrenman altyapısına inşa edildiği veya edilmediği zamandır [5]. Bir takvim boyunca ağır bir bileşik-kaldırma bloğu, kontrollü bir hipertrofi fazı ve bir koşu-ekonomisi fazı sunmayı öğrenen 22 yaşındaki kişi, hâlâ aynı zarfa sahip olan 28 yaşındaki kişidir; alternatif yörünge — koordinasyonsuz kütle artışı — hareketliliği aşındıran ve daha sonraki yaralanma döngülerini hazırlayandır.

Markovic’in pliometrik-meta kanıtı resmi kuvvet gelişim hızı tarafıyla kapatır. Kuvvet temeli inşa edilmekte olan genç bir power forvet ağır işin üzerine reaktif uyaranlar katmanlandırmak zorundadır, ancak pliometrik reçetenin hacmi ve temas yoğunluğu kuvvet bloğunun aşağısında oturmalı, onunla rekabet halinde olmamalıdır; aksi takdirde eklemler, ona karşı savunacak kuvvet rezervi olmadan eksantrik maliyeti absorbe eder [3]. Sıralama, bileşenler kadar önemlidir.

Vaka — Bir gelişimsel kuvvet vaka çalışması olarak Paolo Banchero

Hücum yaratması, temasla bitirmesi, birden fazla pozisyon savunması ve fiziksel gelişimi tamamlanmadan 82 maçlık takvim boyunca ağır dakikalar oynaması istenen 2.08 m / ~113 kg’lık bir power forvet için kuvvet-ve-kondisyon yörüngesi yan bir proje değildir — tüm oyun planının dayandığı alt-tabakadır [4, 5]. Banchero’nun yirmi ikideki profili — 110’lu kiloların yüksek aralığında listelenen oyun ağırlığı, perimeter yaratım sorumluluğu ve oyun kuruculara karşı yanlamasına kayma ve pivotlara karşı pozisyon tutmayı isteyen bir savunma rotasyonu — kuvvet eğrisinin hâlâ yükseldiği ve vücut kompozisyonu zarfının hâlâ pazarlığa açık olduğu gelişim penceresinin tam içine oturur [1, 4].

Antrenman çıkarımı, eğrisinin önümüzdeki birkaç yılının şimdi inşa edilenle belirleneceğidir. Sezon boyunca ağır bileşik-kaldırma sürekliliği — squat, deadlift, baskı kalıpları yarışma takvimine göre periyotlanır, sırasında bırakılmaz — mutlak kuvvet paydasını yükseltmeye devam ettiren şeydir [1, 2, 4]. Sezon-arasına yoğunlaştırılmış kontrollü hipertrofi fazları, vücut kompozisyonu zarfının tolere edebileceği bir hızda yağsız kütle ekler; sezon ortasında koordinasyonsuz kütle-kazanımı, daha sonra faiz ödeyen hareketliliğe karşı bir takastır [5]. Reaktif ve pliometrik hacim, ağır işin üzerine, yerine değil, katmanlandırılır; böylece kuvvet gelişim hızı, eksantrik maliyeti absorbe edebilen bir kuvvet temeli üzerine inşa edilir [2, 3].

İkinci bir özellik, aynı pencere boyunca hareketlilik korunmasıdır. Temas toleransını ve post-up kaldıracını destekleyen kütle-kazanımı, tam olarak bir kalça, ayak bileği veya torasik-omurga kısıtlamasını cezalandıran yüktür; kütle eklerken hareketliliğin kaymasına izin veren gelişim sporcusu, bir hareket-kalitesi marjını gelecekteki bir yaralanma riskine dönüştürür. Literatür, koruyucu konfigürasyonun birinden diğerinin pahasına bir eğilim değil, kasıtlı hareketlilik bakımıyla eşleştirilmiş yüksek kronik kuvvet antrenmanı olduğu konusunda tutarlıdır [4, 5].

Maç bağlamı notu: erken sezonlarında Banchero’nun maç başına sayı çıktısı, top-üzerinde kullanım oranı ve temas-bitiriş oranı onu 23 yaş altı lig forvetlerinin zirvesinde konumlandırdı (Maç verisi: NBA.com / Basketball-Reference). Ayırt edici, tek-sezonun zirvesi değil, gelişim eğrisinin eğimidir — kuvvet rezervi, yağsız-kütle zarfı ve hareketlilik profilinin çok-yıllık bir yörünge boyunca koordinasyon içinde yükselip yükselmediğidir.

Bunun Okuyucu İçin Anlamı

Geç-ergen-profesyonel geçişindeki gelişen büyük sporcular için ders, kuvvetin diğer her şeyin altındaki temel olduğu ve onu yirmili yaşların başında dikkatli bir şekilde inşa eden gelişim planının tüm kariyer boyunca getirisini ödeyen plan olduğudur [1, 2, 3, 4, 5]. Koordineli kuvvet kazanımı olmadan kazanılan kütle göreli çıktıyı düşürür; yetersiz bir kuvvet temelinin üzerine katmanlanan reaktif hacim, kazanımlar birikmeden eklemleri daha hızlı eskitir; bir hipertrofi bloğu sırasında ihmal edilen hareketlilik, bir sonraki playoff dönemi sırasında yaralanmaya dönüşür.

Pratik değerlendirme: bir yıl boyunca üç göstergeyi izleyin — vücut kütlesine göre göreli bileşik-kaldırma kuvveti (squat ve trap-bar deadlift), istikrarlı bir programda bir vücut kompozisyonu ölçümü (DXA veya kalibre edilmiş bir skinfold modeli) ve sabit bir referans seti üzerinde bir hareket-kalitesi taraması. Üçünden herhangi birindeki kayma, gelişim yörüngesinin koordinasyonsuz olduğunun sinyalidir, antrenmanı durdurma sinyali değildir.

Gelişen büyük forvet için tanı sorusu: son on iki ay boyunca göreli kuvvetim vücut kütlemden daha hızlı mı yükseldi, yoksa basın manşetleri aynı kalırken eğri sessizce düzleşti mi?

Kaynaklar

1. Wisløff U, Castagna C, Helgerud J, Jones R, Hoff J. (2004). Strong correlation of maximal squat strength with sprint performance and vertical jump height. British Journal of Sports Medicine, 38(3): 285–288. doi:10.1136/bjsm.2002.002071
2. Cormie P, McGuigan MR, Newton RU. (2011). Developing maximal neuromuscular power: Part 1 — biological basis of maximal power production. Sports Medicine, 41(1): 17–38. doi:10.2165/11537690-000000000-00000
3. Markovic G. (2007). Does plyometric training improve vertical jump height? A meta-analytical review. British Journal of Sports Medicine, 41(6): 349–355. doi:10.1136/bjsm.2007.035113
4. Suchomel TJ, Nimphius S, Stone MH. (2016). The importance of muscular strength in athletic performance. Sports Medicine, 46(10): 1419–1449. doi:10.1007/s40279-016-0486-0
5. Stølen T, Chamari K, Castagna C, Wisløff U. (2005). Physiology of soccer: an update. Sports Medicine, 35(6): 501–536. doi:10.2165/00007256-200535060-00004

Maç bağlamı verisi (yalnızca tanımlayıcı): NBA.com / Basketball-Reference.