Önizleme
Emre Köse (2026). Tenis Fizyolojisi: Dayanıklılık mı, Güç mü?. Sporeus. Erişim, 10 Ekim 2026. https://sporeus.com/diger/tenis-fizyoloji/
Tenis Fizyolojisi: Dayanıklılık mı, Güç mü?
Tenis, aralıklı yüksek yoğunluklu aktivite profili ile hem aerobik hem anaerobik sistem taleplerini birleştiren kompleks bir spordur. Bir maç 1 saatten 5 saate kadar sürebilir ve fizyolojik talep dramatik biçimde değişir.
İçindekiler
Maç Profili
| Parametre | Değer | Not |
|---|---|---|
| Puan süresi | Ortalama 5-10 saniye | Çim <kil süresi |
| Puanlar arası dinlenme | 20-25 saniye | Efor:dinlenme ~1:2-3 |
| Game arası dinlenme | 90 saniye | Set arası 120 saniye |
| Toplam mesafe | 3-5 km/saat | Tarzla değişir |
| Vuruş sayısı | 300-600/maç | Grand Slam’da daha fazla |
Enerji Sistemleri
- ATP-PCr baskınlığı: Puanlar 10 sn altında olduğundan anaerobik alaktik sistem baskındır.
- Aerobik toparlanma: Puanlar arası toparlanma aerobik sisteme bağlıdır. VO₂max 50-65 ml/kg/dk arasında.
- Glikolitik katılım: Uzun puanlarda (>15 sn) ve kil kortta glikolitik katkı artar.
- Kalp hızı: Maç ortalaması %60-80 HRmax; puan sırasında %80-95’e çıkar.
Fiziksel Talepler
Tenis spesifik fiziksel kapasiteler arasında lateral hareketlilik, çok yönlü çeviklik, rotasyonel güç, üst vücut dayanıklılığı ve reaksiyon hızı yer alır. Servis hareketi omuz üzerinden 200+ km/sa hızla rakete kuvvet aktarımı gerektirir; bu kinematik zincir tüm vücudu kullanır.
Uzun Maç Stratejisi
5 setlik maçlarda (Grand Slam) toplam süre 3-5 saati bulabilir. Glikojen tükenmesi, dehidrasyon ve termal stres performansı etkiler. Karbonhidrat alımı (30-60 g/saat), düzenli sıvı alımı ve set arası soğutma stratejileri kritiktir. Psikolojik dayanıklılık ve tempo yönetimi uzun maçlarda belirleyicidir.
Yaralanma Profili
Omuz impingement, dirsek tendinopatisi (tenis dirseği), bel stresi ve alt ekstremite yaralanmaları en yaygındır. Rotator cuff güçlendirme, skapular stabilite ve core antrenmanı omuz sağlığını korur. Progresif servis yükü yönetimi omuz yaralanma riskini azaltır.
Kaynaklar
- Kovacs MS. (2006). Applied physiology of tennis performance. British Journal of Sports Medicine, 40(5): 381-386. doi:10.1136/bjsm.2005.023309
- Fernandez J, Mendez-Villanueva A, Pluim BM. (2006). Intensity of tennis match play. British Journal of Sports Medicine, 40(5): 387-391. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16632566/
- Kovacs MS. (2007). Tennis physiology: training the competitive athlete. Sports Medicine, 37(3): 189-198. doi:10.2165/00007256-200737030-00001
Emre Köse, İstanbul Beykoz Tenis Kulübü bünyesinde 12+ yıldır görev yapan bir tenis antrenörüdür. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Antrenörlük Eğitimi bölümünden lisans derecesine sahiptir.
- 12+ Yıl Saha Deneyimi
- Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi mezunu
Maç Profili ParametreDeğerNot Puan süresiOrtalama 5-10 saniyeÇim <kil süresi Puanlar arası dinlenme20-25 saniyeEfor:dinlenme ~1:2-3 Game arası dinlenme90 saniyeSet arası 120 saniye Toplam mesafe3-5 km/saatTarzla değişir Vuruş sayısı300-600/maçGrand Slam'da daha fazla Enerji Sistemleri ATP-PCr baskınlığı: Puanlar 10 sn altında olduğundan anaerobik alaktik sistem baskındır. Aerobik toparlanma: Puanlar arası toparlanma aerobik sisteme bağlıdır. VO₂max 50-65 ml/kg/dk arasında. Glikolitik katılım: Uzun puanlarda (>15 sn) ve kil kortta glikolitik katkı artar. Kalp hızı: Maç ortalaması %60-80 HRmax; puan sırasında %80-95'e çıkar. Fiziksel Talepler
Tenis spesifik fiziksel kapasiteler arasında lateral hareketlilik, çok yönlü çeviklik, rotasyonel güç, üst vücut dayanıklılığı ve reaksiyon hızı yer alır. Servis hareketi omuz üzerinden 200+ km/sa hızla rakete kuvvet aktarımı gerektirir; bu kinematik zincir tüm vücudu kullanır.
Uzun Maç Stratejisi
5 setlik maçlarda (Grand Slam) toplam süre 3-5 saati bulabilir. Glikojen tükenmesi, dehidrasyon ve termal stres performansı etkiler. Karbonhidrat alımı (30-60 g/saat), düzenli sıvı alımı ve set arası soğutma stratejileri kritiktir. Psikolojik dayanıklılık ve tempo yönetimi uzun maçlarda belirleyicidir.
Yaralanma Profili
Omuz impingement, dirsek tendinopatisi (tenis dirseği), bel stresi ve alt ekstremite yaralanmaları en yaygındır. Rotator cuff güçlendirme, skapular stabilite ve core antrenmanı omuz sağlığını korur. Progresif servis yükü yönetimi omuz yaralanma riskini azaltır.
