Yüksek hızda koşu ve sprint, hem performansın hem de hamstring sakatlıklarının merkezinde. Paradoks şu: oyuncuyu maksimal hızdan korumak, maçta o hıza aniden çıktığında onu daha savunmasız bırakabilir.
Uygulamada yaygın görüşler:
Haftalık yüksek hız mesafesindeki ani artışlar, yavaş ve düzenli artışlara göre daha riskli kabul ediliyor
Oyuncuların düzenli olarak, haftada en az bir kez, tepe hızlarının yüzde 90’ına ve üstüne çıkması birçok uygulayıcı tarafından öneriliyor
Sakatlıktan dönen ya da az oynayan oyuncularda bu maruziyet çoğu zaman kendiliğinden eksik kalıyor
Kesin bir güvenli mesafe yok; oyuncunun kendi geçmiş haftalarıyla karşılaştırma daha anlamlı
GPS yoksa basit bir çözüm: haftada bir gün ısınmadan sonra 3-5 tekrar, 30-40 metre, kademeli hızlanan koşular. Son 10-20 metrede neredeyse tam hız. Araya 2-3 dakika dinlenme. Az ama düzenli; hedef yorgunluk değil, hıza maruz kalmak.