Çocuk sporunda hatalara verilen tepki, çocuğun yeni şeyler deneyip denemeyeceğini büyük ölçüde belirliyor. Hata cezalandırıldığında çocuklar genellikle güvenli ama gelişmeyen seçeneklere yöneliyor.
Genel olarak kabul gören noktalar:
Öğrenme, mevcut seviyenin biraz üstündeki görevlerde gerçekleşiyor; bu da hata yapmayı kaçınılmaz kılıyor
Hatadan sonra bağırmak ya da oyundan almak, kaygıyı artırıp karar vermeyi bozabiliyor
Hatayı bilgi olarak ele almak (“ne oldu, bir dahakine ne denersin?”) hem öğrenmeyi hem özgüveni destekliyor
Hata yapma cesaretini ödüllendirmek, örneğin zor bir çalımı denemeyi övmek, risk almaya alan açıyor
Bazı antrenörlerin kullandığı basit bir araç: hata sonrası bir “sıfırlama hareketi”. Örneğin çocuk hata yaptıktan sonra ellerini çırpar, bir nefes alır ve oyuna döner. Çocuklar için somut bir şey yapmak, hatayı bir sonraki hamleye taşımamayı kolaylaştırıyor.
Bu, yetişkin sporcuların kullandığı rutinlerin çocuklara uyarlanmış basit bir versiyonu.