Çok düşük karbonhidratlı, yüksek yağlı (ketojenik) beslenme dayanıklılık sporcuları arasında zaman zaman popüler oluyor. Vücut gerçekten daha fazla yağ kullanmaya uyum sağlıyor, ama bu her zaman performansa yansımıyor.
Bilinenler:
Birkaç haftalık uyumla yağ oksidasyonu belirgin şekilde artıyor
Ancak yüksek şiddetlerde karbonhidrat daha verimli bir yakıt; bazı çalışmalarda yarış temposunda ekonomi ve performans düşmüş
Çok uzun ve düşük şiddetli etkinliklerde bazı sporcular bu yaklaşımla rahat edebiliyor
Uzun süreli uygulamada enerji yetersizliği, kemik sağlığı ve sosyal yaşam açısından zorluklar konuşuluyor
Pratik bir yorum: yarışlarda belirleyici olan genellikle yokuşlar, ataklar, tempo değişimleri ve finiş gibi yüksek şiddetli anlar. Bu anlar karbonhidrata dayanıyor. Bu yüzden çoğu yarışçı için karbonhidratı tamamen bırakmak yerine, ihtiyaca göre ayarlamak daha mantıklı bir yol.