Çocuk sporunda etik konular genelde büyüklerden öğreniliyor: sakatlık numarası yapmak, hakemi kandırmak, rakibe sözlü sataşmak, yaş ya da lisans kurallarını esnetmek. Antrenör ve ebeveyn neyi kabul ederse çocuk da onu normal görüyor.
Üzerinde düşünülmesi gerekenler:
Hakemi kandırmayı övmek, çocuğa kurallara uymanın sadece yakalanmamak için olduğunu öğretebilir
Rakibe saygı, maç öncesi ve sonrası selamlaşma gibi ritüellerle somutlaştırılabilir
Kazanmak için tek oyuncuyu sürekli oynatıp diğerlerini kenarda bırakmak da bir etik sorun olarak tartışılabilir
Doping ve yasaklı madde konusu ileride sporcunun önüne gelecek; temelini bu yaşlarda sağlıklı değerler oluşturuyor
Bir uygulama: sezon başında takımla birlikte üç beş maddelik bir takım sözleşmesi yazmak. Çocukların kendi kurdukları kurallara uyma olasılığı genelde dışarıdan verilen kurallara göre daha yüksek.
Örneğin: “Rakibimizi ve hakemi selamlarız”, “Düşen oyuncuya el uzatırız”, “Hata yapan arkadaşımızı suçlamayız”.