Antrenman sıklığı arttıkça asıl soru “ne kadar çok” değil, “zor günler nereye” oluyor. Zor-kolay ilkesi, dayanıklılık antrenmanının en eski ve en sağlam kurallarından biri.
Çoğu kişi için haftada iki kalite seansı ve bir uzun koşu yeterli; geri kalan günler gerçekten kolay
Zor günleri arka arkaya koymamak, aralarına en az bir kolay gün bırakmak yaygın bir uygulama
Kolay günler kısa ve sakin olmalı; kalite seanslarının kalitesini bunlar belirliyor
Haftanın toplam yoğunluk dağılımı çoğu iyi planda büyük oranda düşük yoğunluk ağırlıklı
Altı günlük bir örnek: Pazartesi dinlenme, Salı interval, Çarşamba kolay, Perşembe eşik, Cuma kolay ya da dinlenme, Cumartesi kolay ve kısa hızlandırmalar, Pazar uzun koşu. Bu yapıda Perşembe ile Pazar arasındaki mesafe yeterli toparlanmayı sağlıyor.
Bir uyarı: uzun koşu da bir zor gün sayılır, özellikle uzunluğu arttıkça. Bunu hesaba katmadan iki kalite seansı ekleyen biri aslında haftada üç zor gün yapıyor. Yorgunluk birikiyorsa ilk kesilecek şey genelde ikinci kalite seansı.