[hlnx1]

Kaybetmek sporun doğal parçası ama çocuklar için duygusal olarak zor olabiliyor. Antrenörün ve ebeveynin maç sonrası tutumu, çocuğun kaybetmeyle nasıl başa çıkmayı öğreneceğini büyük ölçüde etkiliyor.

İşe yarayan yaklaşımlar:

• Maçtan hemen sonra uzun analiz yerine kısa ve sakin bir kapanış; duygular yatışmadan öğrenme zor
• Duyguyu kabul etmek: “Üzgün olman çok normal, sen önemsiyorsun”
• Sonucu değil, kontrol edilebilir şeyleri konuşmak: çaba, kararlar, birlikte oynama
• Kaybı kişiselleştirmemek; tek bir hatayı maçın sebebi olarak göstermemek
• Bir sonraki antrenmanda kısa bir değerlendirmeyle konuyu öğrenmeye bağlamak

Başarısızlıkla başa çıkma: Başarısızlık Sonrası Toparlanma.

Kaybedilen bir maçtan sonra takımınızla ilk ne konuşuyorsunuz?

[hlnx1]

Ebeveynler için basit bir öneri: eve dönüş yolunda maçı analiz etmemek. Birçok çocuk bu yolculuğu en stresli an olarak anlatabiliyor.

“Bugün oynamayı sevdin mi?” ya da sadece “Seni izlemek güzeldi” demek yeterli. Çocuk konuşmak isterse dinlemek, istemezse zorlamamak.

[Yazar]

Yazılar