[hlnx1]

Öz-belirleme kuramına göre motivasyonu besleyen üç temel ihtiyaç var: özerklik, yetkinlik ve ilişkili olma. Antrenörün tarzı özellikle özerklik ihtiyacını güçlendirebiliyor ya da zayıflatabiliyor.

• Özerklik desteği, kuralsızlık demek değil; seçenek sunmak, gerekçe açıklamak, sporcunun görüşünü sormak
• Kontrol edici tarz: tehdit, suçluluk, koşullu ilgi, gerekçesiz emirler
• Araştırmalar, özerklik destekleyen antrenörlüğün sporcuların daha özerk motivasyonu ve daha yüksek iyi oluşuyla ilişkili olduğunu gösteriyor
• Basit örnek: “bugün 6×800 koşuyoruz, çünkü yarış temponuzu oturtmak istiyorum; ara dinlenmeyi 2 ya da 3 dakika siz seçin”

Ayrıntılı yazı: Antrenörlük uzmanlığının bilimi: etkili koçları etkili yapan şey.

Antrenörünüz size antrenman kararlarında ne kadar söz hakkı veriyor?

[hlnx1]

Uygulamaya dökmek için üç küçük alışkanlık: her antrenmanın amacını bir cümleyle açıklamak, haftada en az bir kez sporcuya küçük bir seçim bırakmak (sıra, rota, dinlenme süresi) ve antrenman sonrası “nasıl hissettin” diye sormak. Pahalı değil, ama ilişkiyi belirgin şekilde değiştiriyor.

[Yazar]

Yazılar