Uzun ve sabit eforlu bir koşunun ilk yarısıyla ikinci yarısını karşılaştırarak aerobik dayanıklılık hakkında fikir edinmek mümkün. Bu yönteme nabız-tempo ayrışması deniyor.
Koşunun ilk ve ikinci yarısında “tempo bölü nabız” oranı hesaplanıyor
İkinci yarıda oran belirgin düşüyorsa, yani aynı tempo için nabız daha fazla yükseliyorsa, o süre için dayanıklılık henüz yeterli değil
Uygulamada sık kullanılan bir pratik eşik yaklaşık %5; altında kalmak iyi bir dayanıklılık işareti sayılıyor
Sonuç hava sıcaklığı, parkur ve sıvı durumundan çok etkileniyor; karşılaştırmalar benzer koşullarda yapılmalı