Kulüplerde erken yaşta “yetenekli” ve “yeteneksiz” ayrımı yapılıyor. Oysa çocukluk ve ergenlikteki performans, uzun vadeli başarıyı tahmin etmede sanıldığından çok daha zayıf bir gösterge.
Bilinenler:
Erken olgunlaşan çocuklar boy, kuvvet ve hız avantajıyla öne çıkıyor; bu avantaj olgunlaşma tamamlandıkça büyük ölçüde azalabiliyor
Takvim yaşı aynı olan iki çocuk arasında biyolojik olgunlukta birkaç yıl fark olabiliyor
Gençlik dönemindeki seçilmiş oyuncuların önemli bir kısmı yetişkin düzeyine ulaşamazken, geç gelişenlerden bazıları sonradan öne çıkabiliyor
Bu yüzden erken eleme yerine geniş tutma, düzenli yeniden değerlendirme ve olgunlaşmayı hesaba katmak öneriliyor
Pratik bir öneri: fiziksel test sonuçlarını tek başına değerlendirmek yerine çocuğun boy artış hızını da takip edin. Üç ayda bir oturma ve ayakta boy ölçümü bile büyüme atağına yaklaşan ya da içinde olan çocukları görmeyi kolaylaştırıyor.
Bu bilgi seçme kararlarında olduğu kadar antrenman yükünü ayarlamada da işe yarıyor.
Bir başka yöntem: aynı yaş grubunda biyolojik olgunluğa göre ayrı gruplar oluşturmak ya da ara sıra bu gruplarla oynatmak. Bazı kulüpler bunu deniyor; erken gelişen çocuk fiziksel üstünlüğüne güvenemeyince tekniğe ve karara yöneliyor, geç gelişen çocuk ise kendini gösterme fırsatı buluyor.
Göreli yaş etkisi bu tablonun bir başka parçası; forumda ayrı bir başlığı var.