Tutuş Yelpazesi: Eastern, Semi-Western, Western

Tutuş, oyuncu ile top arasındaki tek mekanik bağlantıdır. Bir vuruşta olan her şey — güç, spin, temas yüksekliği, hata toleransı, çarpma anındaki kolun geometrisi — elin sapta nereye oturduğunun bir sonucudur. Yine de kulüp oyuncuları tutuşlarını kazara seçer. 14 yaşında birini eline alıp oradan hiç çıkmamışlardır. Televizyonda bir profesyoneli izleyip neyi feda ettiğini anlamadan tutuşu kopyalamaya çalışırlar. Tutuş bir tercih değildir. Bir takastır. Ve Eastern’den Semi-Western’e ve Western’e uzanan yelpazedeki takaslar bilinebilir, öngörülebilir ve kasıtlı seçilmeye değerdir.

Tutuş gerçekte ne yapar

Tutuş, raket yüzü ile kolun ilişkisini belirler. Raketi Eastern forehand tutuşuyla — taban boğum 3. eğikte — tutup kol yaklaşık bel yüksekliğindeyken çarpma anına gelin: raket yüzü doğal olarak ileri bakar. Western’de — taban boğum 5. eğikte — aynı kol pozisyonunda raket yüzü yukarı bakar. Aynı kol, aynı salınım yolu, tamamen farklı top.

Bu tek gerçek diğer her şeyi yönetir. Eastern tutuşla düz bir top vurmak için içinden geçersiniz. Western tutuşla düz bir top vurmak için raket kafasını düşürüp fırçalamanız ve sonra tam temasta kareli getirmeniz gerekir — çok daha zor. Eastern tutuşla topspin vurmak için yüzü aktif olarak kapatıp yukarı fırçalamanız gerekir; tutuş düz vurmak ister. Western tutuşla topspin vurmak için tutuş işi zaten yapıyor; aşağıdan yukarıya salınırsınız ve spin bedava gelir.

Yani takas, güç ve hisse karşı spin ve filo açıklığıdır. Münhasıran değil ama eğilim olarak.

Eastern: basit, hızlı, alçak

Eastern forehand tutuşu tarihsel varsayılandır. Federer modifiye bir Eastern oynar. Sampras neredeyse Eastern oynardı. Geometri topu kordajdan düz, Western topundan daha alçak filo üstünde, daha az topspin ve daha çok hızla geçirir. Temas noktası gövdenin önünde durur, bel yüksekliğinde rahattır, omuz üstünde zordur.

Size verdiği: temiz, hızlı top, kolay yön değiştirme, düşük efor, basit ayak çalışması (büyük bir hazırlık salınımına ihtiyacınız yok çünkü tutuş daha az iş yapıyor). Maliyeti: sert açılarda filo açıklığı, omuz üzerinde sıçrayan ağır yüksek topla rahatlık, ekstrem topspin‘e kolay erişim. Eastern tutuşu hızlı yüzeylerde ve kick‘li, yüksek top üretmeyen rakiplere karşı mükemmeldir. Her topun başınızın üstünde sıçradığı modern profesyonel kil yüzeyinde rahatsızdır.

Federer döneminin neden sert kortta modern Western forehand‘lere karşı hayatta kaldığı, kilde ise çoğunlukla kaybolduğu da budur. Takas dürüst.

Semi-Western: modern varsayılan

Semi-Western forehand — taban boğum 4. eğikte — modern profesyonel oyunda ve orta seviye kulüp tenisinin üstündeki neredeyse her seviyede baskın tutuştur. Nadal, Djokovic, üst kademe kadınların çoğu — Semi-Western. Bazıları Western’e meyleder. Hiçbiri artık Eastern’e meyletmiyor.

Semi-Western verimli ortada yaşar. Hızı bulmak için çılgınca fırçalamaya zorlamadan, önemli miktarda topspin verir. Doğal temas noktasını Eastern’den biraz daha yukarı koyar — kalçadan göğüse — bu da modern top yüksekliğiyle eşleşir. Yüksek topu Eastern’den daha iyi tolere eder. Alçak topu Western’den daha iyi tolere eder. Bugün çoğu yetişkin oyuncu için yelpaze üzerinde gerçekten en iyi uzlaşma noktasıdır.

Maliyeti: top, her şey eşit olmak üzere Eastern düz topundan biraz daha az delicidir. Tutuş filede voleler için kullanması daha zordur (tutuş değiştirmek gerekir). Çok alçak slice veya kısa, alçak top Eastern’den daha zordur.

Western: en ağır top, en yüksek maliyet

Western tutuşu — taban boğum 5. eğikte, bazen topuk yastığı da — modern tenisin sunduğu en ağır, en yüksek sıçrayan topspin topunu üretir. Takas, onu vurmak zorunda olmanızdır. Western tutuşu yüksek bir temas noktası ister — göğüsten omuza — ve belin altında tutuş gerçekten rahatsızdır. Bu tutuştan alçak slice vuramazsınız. Düz topu korttan kolayca delemezsiniz. Bütüncül bir tutuş değişikliği olmadan fileye geçemezsiniz.

Size verdiği: rakipleri dipten iten kick‘li top, baskın kil kortu tenisi, top hâlâ dip çizgi içine inerken büyük filo açıklığının güvenlik marjı. Maliyeti: çok yönlülük, alçak temasta rahatlık, kolay file oyunu — ve teknik iyi öğrenmek daha çok zaman gerektirir.

Western tutuşu, dip çizgi rallilerini zaten kazanan ve daha kesin kazanmak isteyen oyuncular için, daha yavaş yüzeylerde, daha büyük marjlarla içindir. Daha çok yönlü oyuna ihtiyacı olan oyuncu için değildir.

Backhand tutuş yelpazesi, daha kısa

Backhand tutuş yelpazesi benzerdir ama daha sıkıştırılmıştır. Continental tutuş (2. eğik) yer vuruşlarında çoğunlukla soyu tükenmiştir — volelerde, servislerde ve slice‘ta hayatta kalır. Eastern backhand (1. eğik) standart tek-elli tutuştur. Semi-Western backhand (bir eğik daha döndürülmüş) daha fazla topspin sürer ve bazı tek-elliler tarafından kullanılır; iki-ellinin standart üst-el tutuşudur.

İki-elli backhand için üst el çoğu oyuncuda Eastern forehand‘e benzer bir konumda oturur (4. eğik civarı). Alt el Continental oturur. Kombinasyon istikrarlı bir yüz, temiz bir temas noktası ve gövdenin rotasyonel motorundan fayda gören bir salınım üretir.

Tutuşu kasıtlı seçmek

Sıralı üç soru. En çok hangi yüzeyde oynuyorsunuz? Hangi temas yüksekliğini tercih ediyorsunuz (veya rakipler tarafından hangisine zorlanıyorsunuz)? Ne tür bir top vurmak istiyorsunuz?

Çoğunlukla sert kort oynuyorsanız, bel yüksekliğinde temas noktası tercih ediyorsanız ve temiz, delici tenis istiyorsanız: Eastern veya modifiye Eastern.

Yüzeyler arasında oynuyorsanız, rakiplerden gelen ağır topspin tarafından geri itiliyorsanız, dip çizgiden baskın olmak istiyorsanız ve makul file oyunu sınırlamalarını kabul ediyorsanız: Semi-Western. Bir sebepten dolayı varsayılan budur.

Çoğunlukla kil veya yavaş sert kort oynuyorsanız, yüksek sıçrayan toplarla rakipleri itelemek istiyorsanız, dip çizgi tenisine bağlıysanız ve file oyunu için tutuş değişimine aldırmıyorsanız: Western. Bu tutuşu çeşitlilik veya finesse için seçmeyin. Tek bir spesifik top türü için seçin.

Kariyer ortasında tutuş değiştirmek

Tutuş değiştirmek tenisteki en zor teknik değişikliklerden biridir. Temas noktanızı, salınım yolunuzu, zamanlamanızı, kort konumlandırmanızı değiştirir. İlk üç ila altı ay geldiğiniz tutuştan daha kötü hisseder. Çoğu oyuncu ikinci ayda vazgeçer ve geri döner.

Rekabet seviyesi sonrası yetişkin oyunculara, spesifik bir şey bozuk olmadıkça tutuş değişikliği nadiren öneririm. Bir oyuncunun temas noktası sürekli çok alçaksa çünkü belin altındaki topta Western vurmaya çalışıyorsa, tutuşu değiştirin. Bir oyuncu temiz topspin vuruyorsa ve sadece Western havalı görünüyor diye düşünüyorsa, değiştirmeyin.

14 yaş altı yıldız adayları için tutuş hâlâ plastiktir. Bir yıldız adayını Semi-Western üzerine inşa eden bir koç, onu geri alınamaz bir şeye taahhüt etmemiştir.

Sahada yarın yapılacak tek şey

Bir keçeli kalem alın ve sapınızın tabanındaki dört köşeyi işaretleyin — 1, 3, 5, 7 (tek eğikler). Elli forehand vurun ve temas anında işaret-boğumunuzun hangi eğikte olduğunu kontrol edin. Gerçek tutuşunuz bu, kullandığınızı sandığınız değil. Sonra vurmak istediğiniz topa uyan tutuşa doğru bir bilinçli ayarlama yapın ve ralli paterni oradan oynayın.

Bu seride ilgili:

• Kinetik zincir: kuvvet yerden topa nasıl yolculuk eder
• Modern forehand: açık duruş ve rotasyonel motor
• Forehand’de bilek gecikmesi ve pronation

Seçili kaynaklar:

• Elliott, B., Reid, M., & Crespo, M. (2003). Biomechanics of Advanced Tennis. ITF Coaching.
• Knudson, D., & Bahamonde, R. (1999). Effect of endpoint conditions on position and velocity near impact in tennis. Journal of Sports Sciences.
• Reid, M., Whiteside, D., & Elliott, B. (2010). Effect of skill decomposition on racquet and ball kinematics of the open stance tennis forehand. Sports Biomechanics.
• Genevois, C., Reid, M., Rogowski, I., & Crespo, M. (2015). Performance factors related to the different tennis backhand techniques. Journal of Sports Sciences.