Birçok amatör yıllarca aynı haftayı tekrarlıyor: aynı parkur, aynı tempo, aynı süre. Bu düzen tutarlılık sağlıyor ama bir süre sonra uyaran yetersiz kalabiliyor.
Vücut uygulanan yüke uyum sağladıkça aynı yük daha az uyaran oluşturuyor
Gelişim için yükün bir boyutunun (süre, sıklık, yoğunluk ya da tür) zaman içinde değişmesi gerekiyor
Öte yandan çok sık değişen program da sorun: hiçbir uyarana yeterince uzun maruz kalınmıyor ve ilerleme ölçülemiyor
Dengeli yaklaşım: temel yapıyı birkaç hafta koruyup, içindeki seansları kademeli ilerletmek
Pratik bir örnek: 4 haftalık bir döngüde interval seansını sabit tutun ama her hafta bir tekrar ekleyin (4×1000, 5×1000, 6×1000). Dördüncü hafta hafifleyin. Sonraki döngüde tekrar uzunluğunu değiştirin. Hem değişkenlik hem de ilerlemeyi ölçme imkânı aynı anda var.