İçeriğe atla İçeriğe atla
Egzersiz Testleri

Yüklü Taşıma Testi: Protokol ve Uygulama

Yüklü Taşıma Testi: Protokol ve Uygulama

Önizleme

Hüseyin Akbulut, MSc (2026). Yüklü Taşıma Testi: Protokol ve Uygulama. Sporeus. Erişim, 11 Kasım 2026. https://sporeus.com/egzersiz-testleri/yuklu-tasima-testi/

Ölçtüğü Parametre: Fonksiyonel kuvvet taşıma kapasitesi, gövde stabilitesi

İçindekiler
  1. Protokol
  2. Formül
  3. Gerekli Ekipman
  4. Değerlendirme
  5. Pratik Uygulamalar
  6. Sınırlılıklar

Zorluk Düzeyi: Orta  |  Kategori: Kuvvet

Protokol

Yüklü Taşıma Testi (Farmer’s Carry Test), katılımcının belirlenen ağırlığı belirli bir mesafe veya süre boyunca taşıdığı fonksiyonel bir kuvvet testidir. Gövde stabilitesi, kavrama kuvveti ve yürüyüş mekaniğini birleştirir.

Hazırlık: Ağırlık seçimi: vücut ağırlığının %50-75’i toplam (her el %25-37.5). Düz 30-50m alan işaretlenir. Katılımcı 10 dakika ısınma yapar.

Test Prosedürü: Katılımcı her eline belirlenen kettlebell veya halter ağırlığını alır. Komutla birlikte dik duruşla, omuzlar geri-aşağı, gövde stabil şekilde mümkün olan en hızlı tempoda 30-50m yürür. 180° döner ve geri döner. Toplam mesafe ve süre kaydedilir.

Varyasyonlar:
– Farmer’s Carry: İki elde eşit ağırlık
– Suitcase Carry: Tek elde ağırlık (gövde lateral stabiliteyi test eder)
– Rack Carry: Kettlebell’ler göğüs önünde (rack pozisyonu) taşınır

Hesaplama: Süre (sn) veya toplam taşınan mesafe. Yük × mesafe, karşılaştırma için kullanılan yaklaşık bir iş göstergesidir. Nispi değer = bu gösterge / vücut ağırlığı.

Test Sonrası: Omuz, sırt ve kalça germe yapılır.

Formül

Toplam iş (J) = ağırlık_kg × 9.81 × mesafe_m; nispi = toplam_iş / BW_kg

Gerekli Ekipman

kettlebell veya halter, 30-50m düz alan, kronometre

Değerlendirme

Bu test için yaygın kabul görmüş tek bir norm tablosu yoktur. Sonuçlar en iyi, kişinin aynı protokol ve aynı ekipmanla yapılan önceki ölçümleriyle (ve varsa sağ-sol karşılaştırmasıyla) değerlendirilir.

Pratik Uygulamalar

Yüklü taşıma testi, mesleki sağlık değerlendirmesinde (asker, itfaiyeci), güç sporu seçiminde ve geriatrik fonksiyonel kapasite değerlendirmesinde kullanılmaktadır.

Sınırlılıklar

Ağırlık seçimi standardizasyonu güçtür; mutlak ve nispi yüklerin her ikisi de gereklidir. Kavrama yorgunluğu taşıma kapasitesini erken sınırlayabilir.

İlgili Testler: El Kavrama Gücü Testi, Dead Hang Testi, 1RM Deadlift Testi

Kaynaklar: McGill SM & Marshall LW, 2012, J Strength Cond Res; Strongman Corporation Test Standards, 2020

Bu içerik faydalı oldu mu?
Hüseyin Akbulut
Yazar Hüseyin Akbulut, MSc Antrenör

Spor Bilimleri Lisans (kürek branşı), Marmara Üniversitesi Yüksek Lisans. Marmara Üniversitesi Nörobilim Laboratuvarı'nda EEG tabanlı motor nöron sınıflandırması üzerine yüksek lisans tezi.

  • 540pp EŞİK Kitabı
  • MSc Spor Bilimleri
  • Marmara Üniversitesi
Tam profil
Temel Bilgiler
Protokol Yüklü Taşıma Testi (Farmer's Carry Test), katılımcının belirlenen ağırlığı belirli bir mesafe veya süre boyunca taşıdığı fonksiyonel bir kuvvet testidir. Gövde stabilitesi, kavrama kuvveti ve yürüyüş mekaniğini birleştirir. Hazırlık: Ağırlık seçimi: vücut ağırlığının %50-75'i toplam (her el %25-37.5). Düz 30-50m alan işaretlenir. Katılımcı 10 dakika ısınma yapar. Test Prosedürü: Katılımcı her eline belirlenen kettlebell veya halter ağırlığını alır. Komutla birlikte dik duruşla, omuzlar geri-aşağı, gövde stabil şekilde mümkün olan en hızlı tempoda 30-50m yürür. 180° döner ve geri döner. Toplam mesafe ve süre kaydedilir. Varyasyonlar: - Farmer's Carry: İki elde eşit ağırlık - Suitcase Carry: Tek elde ağırlık (gövde lateral stabiliteyi test eder) - Rack Carry: Kettlebell'ler göğüs önünde (rack pozisyonu) taşınır Hesaplama: Süre (sn) veya toplam taşınan mesafe. Yük × mesafe, karşılaştırma için kullanılan yaklaşık bir iş göstergesidir. Nispi değer = bu gösterge / vücut ağırlığı. Test Sonrası: Omuz, sırt ve kalça germe yapılır. Formül

Toplam iş (J) = ağırlık_kg × 9.81 × mesafe_m; nispi = toplam_iş / BW_kg

Gerekli Ekipman

kettlebell veya halter, 30-50m düz alan, kronometre

Değerlendirme

Bu test için yaygın kabul görmüş tek bir norm tablosu yoktur. Sonuçlar en iyi, kişinin aynı protokol ve aynı ekipmanla yapılan önceki ölçümleriyle (ve varsa sağ-sol karşılaştırmasıyla) değerlendirilir.