İçeriğe atla İçeriğe atla
Egzersiz Testleri

Parmak Kuvveti Testi (Tırmanış): Protokol ve Uygulama

Parmak Kuvveti Testi (Tırmanış): Protokol ve Uygulama

Önizleme

Hüseyin Akbulut, MSc (2026). Parmak Kuvveti Testi (Tırmanış): Protokol ve Uygulama. Sporeus. Erişim, 12 Kasım 2026. https://sporeus.com/egzersiz-testleri/parmak-kuvveti-testi-tirmanis/

Ölçtüğü Parametre: Kaya tırmanışı spesifik parmak fleksör kuvveti

İçindekiler
  1. Protokol
  2. Formül
  3. Gerekli Ekipman
  4. Değerlendirme
  5. Pratik Uygulamalar
  6. Sınırlılıklar

Zorluk Düzeyi: Orta  |  Kategori: Kuvvet

Protokol

Parmak Kuvveti Testi, kaya tırmanışçılarının kritik performans göstergesi olan parmak fleksör kuvvetini ölçer. Standart el dinamometresinden farklı olarak, parmak ucu tutma (crimped veya open-hand grip) pozisyonunda özel cihazlarla ölçüm yapılır.

Hazırlık: Fingerboard dinamometresi kurulur ve kalibre edilir. Katılımcı 15 dakika genel ısınma ve tırmanmaya özgü parmak ısınması yapar. Tendon sağlığı kontrol edilir; ağrılı parmakla test yapılmaz.

Test Prosedürü (Maksimal İzometrik Tutma): Katılımcı 20 mm veya 18 mm kenar boyutunda fingerboard tırnağa iki eli veya bir eli ile tutar (half crimp pozisyonu). 5-10 saniye asılı kalır. Ek ağırlıkla veya vücut ağırlığı azaltılarak test yapılabilir.

Test Prosedürü (Kritik Kuvvet): Tekrarlı asılma setleriyle (ör. 7 saniye çekiş, 3 saniye dinlenme) sürdürülebilir kuvvetin belirlendiği kritik kuvvet protokolü uygulanabilir.

Hesaplama: Maksimal izometrik kuvvet (N veya kg). Nispi kuvvet = kuvvet / BW.

Test Sonrası: Parmak ve önkol germe zorunludur. Sağ-sol asimetri değerlendirilir.

Formül

Nispi parmak kuvveti = maksimal kuvvet (kg) / vücut ağırlığı (kg)

Gerekli Ekipman

fingerboard (parmak tahtası) veya özel dinamometre, kronometre

Değerlendirme

Bu test için yaygın kabul görmüş tek bir norm tablosu yoktur. Sonuçlar en iyi, kişinin aynı protokol ve aynı ekipmanla yapılan önceki ölçümleriyle (ve varsa sağ-sol karşılaştırmasıyla) değerlendirilir.

Pratik Uygulamalar

Parmak kuvveti testi, kaya tırmanışı antrenörlerinin performans planlaması, yaralanma risk yönetimi ve sporcu değerlendirmesinde kullanılır.

Sınırlılıklar

Tendon yaralanma riski yüksektir; titiz ısınma şarttır. Standardize bir fingerboard dinamometresi şarttır.

İlgili Testler: El Kavrama Gücü Testi, Dead Hang Testi, Barfiks / Chin-Up Testi

Kaynaklar: Hörst E, 2012, Training for Climbing; Laffaye G et al., 2014, Eur J Sport Sci

Bu içerik faydalı oldu mu?
Hüseyin Akbulut
Yazar Hüseyin Akbulut, MSc Antrenör

Spor Bilimleri Lisans (kürek branşı), Marmara Üniversitesi Yüksek Lisans. Marmara Üniversitesi Nörobilim Laboratuvarı'nda EEG tabanlı motor nöron sınıflandırması üzerine yüksek lisans tezi.

  • 540pp EŞİK Kitabı
  • MSc Spor Bilimleri
  • Marmara Üniversitesi
Tam profil
Temel Bilgiler
Protokol Parmak Kuvveti Testi, kaya tırmanışçılarının kritik performans göstergesi olan parmak fleksör kuvvetini ölçer. Standart el dinamometresinden farklı olarak, parmak ucu tutma (crimped veya open-hand grip) pozisyonunda özel cihazlarla ölçüm yapılır. Hazırlık: Fingerboard dinamometresi kurulur ve kalibre edilir. Katılımcı 15 dakika genel ısınma ve tırmanmaya özgü parmak ısınması yapar. Tendon sağlığı kontrol edilir; ağrılı parmakla test yapılmaz. Test Prosedürü (Maksimal İzometrik Tutma): Katılımcı 20 mm veya 18 mm kenar boyutunda fingerboard tırnağa iki eli veya bir eli ile tutar (half crimp pozisyonu). 5-10 saniye asılı kalır. Ek ağırlıkla veya vücut ağırlığı azaltılarak test yapılabilir. Test Prosedürü (Kritik Kuvvet): Tekrarlı asılma setleriyle (ör. 7 saniye çekiş, 3 saniye dinlenme) sürdürülebilir kuvvetin belirlendiği kritik kuvvet protokolü uygulanabilir. Hesaplama: Maksimal izometrik kuvvet (N veya kg). Nispi kuvvet = kuvvet / BW. Test Sonrası: Parmak ve önkol germe zorunludur. Sağ-sol asimetri değerlendirilir. Formül

Nispi parmak kuvveti = maksimal kuvvet (kg) / vücut ağırlığı (kg)

Gerekli Ekipman

fingerboard (parmak tahtası) veya özel dinamometre, kronometre

Değerlendirme

Bu test için yaygın kabul görmüş tek bir norm tablosu yoktur. Sonuçlar en iyi, kişinin aynı protokol ve aynı ekipmanla yapılan önceki ölçümleriyle (ve varsa sağ-sol karşılaştırmasıyla) değerlendirilir.